16-4-122 Współczynnik skuteczności fizykoterapeutycznej pól magnetycznych po wszczepieniu implantu zębowego - F. Jaroszyk et al

F. Jaroszyk, S. Jaroszyk, L. Kubisz, D. Cudziło, M. Matthews-Kozanecka, T. Matthews-Brzozowska – Magnetic Fields Physiotherapeutic Effectiveness Coefficient After Dental Implant Implantation. FP 2016; 16(4); 122-128

Streszczenie

Celem pracy było oszacowanie najefektywniejszego oddziaływania magnetostymulacji stało- i zmiennopolowej oraz magnetostymulacji z ledoterapią w przypadku doznań bólowych po wszczepieniu implantu zębowego.
Materiał i metoda. Spośród pacjentów w biernej fazie leczenia ortodontycznego aparatem stałym wybrano 42 osoby z pojedynczymi brakami zębowymi w żuchwie u których wszczepiono implant zębowy, do osłabienia doznań bólowych wykorzystano magnetostymulację stałopolową (Magnetouche) u 14 osób, zmiennopolową (Viofor JPS) u 14 osób, zmiennopolową z ledoterapią (R i RIR) u 14 osób. Oceny doznań bólowych dokonano na podstawie skali bólu MNRS. Pierwsze badanie odczucia bólu rozpoczynano 3 godziny od zabiegu implantacji, następne po cyklicznej magnetostymulacji.
Wyniki. W aplikacji magnetostymulacji stałopolowej doznanie bólowe ustępowało po dobie od zabiegu, przy korzystniejszym efekcie indukcji magnetycznej 60 mT. Przy magnetostymulacji zmiennopolowej efekt działania przeciwbólowego był większy w przypadku trzeciej kombinacji sygnałów – program M2P3. Przy magnetostymulacji z ledoterapia RIR efekt był najlepszy, co potwierdzono przy pomocy wprowadzonego wskaźnika skuteczności fizykoterapeutycznnej – WSF.
Wniosek. W stomatologii do stosowania osłabienia odczuwania bólu należałoby zalecić magnetostymulację JPS(M2P3)+RIR.

Słowa kluczowe:

magnetostymulacja stałopolowa, magnetostymulacja zmiennopolowa JPS, magnetostymulacja zmiennopolowa z ledoterapią, skala bólu MNRS, wskaźnik skuteczności fizykoterapeutycznej WSF