12-3-229 Występowanie zespołu hipermobilności stawów (ZHS) u 15-letnich dziewcząt i chłopców w kontekście problemów diagnostycznych, terapeutycznych i profilaktycznych – E. Mikołajczyk et al

Streszczenie

Z uwagi na względnie dużą (12 do 24% dorosłych w Polsce) częstość występowania zespołu hipermobilności stawów i związanych z nią konsekwencji zdrowotnych, zasadne jest prowadzenie specjalistycznych badań przesiewowych w populacji dzieci i młodzieży. Celem badań było oszacowanie częstości występowania cech hipermobilności stawów wśród młodzieży szkolnej, a także analiza istotności różnic w wynikach poszczególnych testów pomiędzy badanymi grupami. Badaniami objęto 60 dziewcząt i 60 chłopców w wieku 15 lat. Do oceny wykorzystano 13 testów klinicznych, kwalifikują cych badanych do jednej z trzech kategorii ruchomości podanych przez Sachsego. ZHS stwierdzono u 10 dziewcząt, co stanowi 8,3% badanych dzieci. Porównanie pomiędzy badanymi grupami wykazało istotność statystyczną (p<0.05) w zakresie badania retrofleksji tułowia i zgięcia globalnego, biernego przyłożenia kciuka do przedramienia oraz przeprostu w stawach kolanowych i łokciowych. 1. Płeć determinuje wy stępowanie cech hipermobilności stawów u dzieci o dobrym zdrowiu ogólnym. Dotyczy to szczególnie retrofleksji i zgięcia tułowia, przeprostu w stawach łokciowych i kolanowych oraz ruchu zbliżania kciuka do dłoniowej części przedramienia. 2. Ze względu na częste występowanie nadmiernej elastyczności stabilizatorów biernych wybranych stawów obwodowych i stawów kręgosłupa u młodzieży szkolnej istotnym wydaje się zwrócenie uwagi na ten problem fizjoterapeutom i nauczycielom wychowania fizycznego. 3. W przypadku stwierdzenia cech hipermobilności należałoby wdrożyć ćwiczenia poprawiają ce siłę mięśni stabilizujących stawy w celu zmniejszenia ryzyka urazów narządu ruchu.

 

Słowa kluczowe:

hipermobilność, dzieci w wieku szkolnym, kryteria ruchomości Sachsego