11-4-351 Centralizacja i peryferalizacja objawów wg metody McKenziego u chorych z bólem przewlekłym kręgosłupa lędźwiowego – A. Truszczyńska

Streszczenie

Wstęp. Diagnostyka choroby dyskowej kręgosłupa lędźwiowego opiera się na klasycznym badaniu neurologicznym i badaniach obrazowych. W literaturze opisane zostały przez McKenziego szczegółowe testy funkcjonalne dotyczące odpowiedzi bólowej na procedury mechaniczne podczas ruchu. Stwierdzana podczas badania centralizacja bólów – informuje, że możliwe jest leczenie nieoperacyjne. Natomiast peryferalizacja bólów świadczy o nieodwracalnym ucisku na korzenie nerwowe. Celem pracy było wykazanie, że metoda badania funkcjonalnego umożliwia rozpoznanie centralizacji i peryferalizacja bólu u chorych z bólem przewlekłym o podłożu choroby dyskowej. Celem dodatkowym było określenie czynników z badania przedmiotowego determinujących dalsze leczenie chorych. Materiał i metody. Szczegółowej analizie poddano 200 chorych z bólami przewlekłymi kręgosłupa lędźwiowego i rwą kulszową. Mężczyzn było 84 (42%) i 116 kobiet (58%), w wieku od 13-79 lat (43,0±13,65). Peryferalizację bólów stwierdzono u 65 chorych (grupa A), a centralizacje objawów u 135 (67,5%) chorych. Przeprowadzone badania statystyczne wykazały różnice istotne statystycznie pomiędzy analizowanymi grupami dotyczące występowania: transpozycji tułowia, objawu Laseque’a, zaburzeń siły mięśniowej i czucia. Wnioski. 1. Przeprowadzone badania wykazały, że u osób z przewlekłą chorobą dyskową testy kliniczne wg McKenziego prowadziły do centralizacji lub peryferalizacji bólów. 2. Peryferalizacji objawów statystycznie częściej towarzyszyła transpozycja tułowia, zaburzenia neurologiczne i niski objaw Laseque’a.

 

Słowa kluczowe

ból przewlekły, kręgosłup lędźwiowy, metoda McKenzie