11-4-327 Metoda oceny parametrów biomechanicznych kończyn dolnych człowieka realizowana w zeskoku ze stopni o różnej wysokości – A. Melińska et al

Streszczenie

Wstęp. Celem pracy jest identyfikacja obciążeń występujących podczas zeskoku z różnych wysokości, realizowana poprzez analizę wybranych parametrów kinetycznych i dynamicznych mężczyzn bez obrażeń narządu ruchu. Poznanie cech charakterystycznych tego rodzaju lokomocji może mieć ważną rolę w ocenie postępów rehabilitacji osób po obrażeniach kończyn dolnych. Materiał i metody. Badaniom zostało poddanych 25 mężczyzn w wieku od 20 do 26 lat, bez obrażeń kończyn dolnych, którzy wykonali zeskoki obunóż z trzech wysokości tj., z 0,1, 0,2 i 0,3 m. Celem oceny ilościowej i jakościowej przeprowadzono badania biomechaniczne przy użyciu systemu pomiaru ruchu, platform dynamometrycznych do pomiaru siły podłoża dla składowej pionowej oraz modułu do elektromiografii.Wyniki. Maksymalna wartość sił reakcji podłoża dla składowej pionowej w zeskoku obunóż z wysokości 0,3 m wzrastała do poziomu około 2,2 masy ciała. Najbardziej angażowanym mięśniem podczas zeskoku był m. mięsień obszerny przyśrodkowy uda (obu kończyn) oraz m. brzuchaty łydki, co wykazano w badaniu elektromiografii powierzchniowej.Wnioski. 1. Podczas zeskoku z różnych wysokości nie odnotowano istotnych statystycznie (do 4%) różnic wartości maksymalnych sił reakcji podłoża dla składowej pionowej pomiędzy lewą a prawą kończyną dolną. 2. Istnieje dodatnia korelacja między siłą reakcji podłoża a wysokością stopnia, z którego skacze badana osoba oraz między siłą reakcji podłoża a napięciem mięśni. 3. Odnotowano wyraźne występowanie zwiększonego napięcia mięśniowego przed zeskokiem, podczas stania swobodnego, w porównaniu do fazy zeskoku.

 

Słowa kluczowe

metodologia, zeskok pionowy, siła reakcji podłoża, napięcie mięśniowe