10-3-234 Wybrane obciążenia zawodowe fizjoterapeutów z oddziałów Szpitala Uniwersyteckiego im. A. Jurasza w Bydgoszczy - A. Lewandowski et al

Streszczenie

Wstęp. W zawodzie fizjoterapeuty wysiłek fizyczny jest zjawiskiem typowym. W odbiorze społecznym, realizacja zawodu fizjoterapeuty związana jest z wykonywaniem stosunkowo ciężkiej pracy fizycznej, a stopień jej uciążliwości jest oceniany w podobny sposób zarówno przez mężczyzn, jak i kobiety. Celem pracy była ocena obciążeń wysiłkowych wybranych czynności zawodowych fizjoterapeutów pracujących w oddziałach szpitalnych. Materiał i metody. Wytypowano trzy powszechnie stosowane standardy terapeutyczne – ćwiczenie bierne, indywidualne ćwiczenia ogólnokondycyjne oraz pionizację z nauką chodu. Badaniami objęto grupę młodych mężczyzn zatrudnionych w szpitalu w oddziałach rehabilitacji i neurologii. Określono wydolność fizyczną badanych osób testem wysiłkowym PWC170, a intensywność wysiłku fizycznego oceniano metodą pośrednią za pomocą pomiaru częstości skurczów serca. Wyniki. Stwierdzono niską wydolność fizyczną mężczyzn podejmujących zawód fizjoterapeuty (3,8 l/min ± σ = 0,63). Intensywność wysiłku podczas wykonywania wybranych standardów była niewielka i realizowana na poziomie średniej wartości częstości skurczów serca HR 106,82 ± σ = 15,41 oraz średniej względnej szybkości pobierania tlenu VO2max równej 56,60%. Jednakże w subiektywnym odczuciu fizjoterapeuci pracę tę odbierali jako ciężką. Wyniki obecnych badań pozwoliły na podobne zaklasyfikowanie uciążliwości pracy fizjoterapeuty, jednakże po uwzględnieniu zasad higieny i ergonomii. Wnioski. Sformułowano wnioski, dotyczące potrzeby utrzymywania wydolności fizycznej fizjoterapeutów na odpowiednio wysokim poziomie oraz ustalenia przeciwwskazań do wykonywania standardów terapeutycznych o dużej uciążliwości.

 

Słowa kluczowe

wydolność fizyczna, standardy terapeutyczne, obciążenia fizyczne