08-2-153 Czynność mięśni tułowia kobiet usprawnianych w środowisku wodnym po leczeniu raka piersi – I. Malicka et al

Streszczenie

Wstęp. Celem pracy była ocena czynności mięśni tułowia w płaszczyźnie strzałkowej kobiet, leczonych z powodu raka piersi, ćwiczących w wodzie. Materiał i metody. Kobiety leczone z powodu raka piersi usprawniane w środowisku wodnym (grupa badana) oraz usprawniane na sali gimnastycznej (grupa kontrolna). Grupa badana – 19 kobiet po leczeniu raka piersi uczestniczących w gimnastyce w wodzie. Średni wiek: 60,2 lata, średnia wysokość ciała 158 cm i średnia masa ciała 76,2 kg. Grupa kontrolna – 13 kobiet po leczeniu raka piersi uczestniczących w gimnastyce na sali gimnastycznej. Średni wiek: 61,8 lat, średnia wysokość ciała 155,6 cm i średnia masa ciała 74,8 kg. U wszystkich dokonano dwukrotnej oceny czynności mięśni tułowia w płaszczyźnie strzałkowej na stanowisku do badań izokinetycznych Multi Joint 3 firmy Biodex. Badania przeprowadzono przed przystąpieniem do usprawniania oraz po 6-miesięcznych regularnych ćwiczeniach. Statystycznej analizie poddano szczytowy moment siły, całkowitą pracę oraz moc dla prędkości kątowych 60o/s i 120o/s. Wyniki. W grupie 1 w przypadku prędkości kątowej 60o/s uzyskano istotną poprawę dla szczytowego momentu siły mięśni prostowników i zginaczy oraz dla całkowitej pracy i mocy mięśni prostowników, natomiast w przypadku prędkości kątowej 120o/s istotnie wzrósł szczytowy moment siły mięśni prostowników tułowia. W grupie 2 nie stwierdzono żadnych istotnych różnic. Wnioski. Regularne uprawianie ćwiczeń w wodzie, wpływa na poprawę parametrów siłowo-prędkościowych mięśni tułowia, aczkolwiek lepszą reakcję na ćwiczenia w wodzie wykazują mięśnie prostowniki tułowia.

 

Słowa kluczowe

rak piersi, dynamometria czynnościowa, tułów, ćwiczenia w wodzie